Wedstrijden

Zie ook het wedstrijdnieuws

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Dagboek van Natasja Bruintjes
Natasja alleen verder juli 2010
Het einde van het seizoen had ik toch nog een hoogtepunt. Een derde plek op de worldcup finale in Heerenveen. Daarna nog even een weekend NK Afstanden in Hoorn en vervolgens heb ik afscheid genomen van het seizoen maar ook van mijn sponsor Hofmeijer.
Iedereen is namelijk uit de ploeg gezet. Hofmeijer ging een andere richting op. Allround! Nou en daar paste ik niet meer zo goed bij. En wat moet je dan….. Afwachten… wachten….. en wachten…dus…. Ik werd door geen enkele commerciële ploeg benaderd. Wel was er een klein damesploegje (6 meiden) die een aanbieding voor me had. Ik stapte er met de volle 100% in, maar helaas kon ik mijn draai niet vinden . Ik heb voor mezelf een moedige maar goede beslissing genomen, om alleen verder te gaan.
Nou en dan is het ineens begin juli, het zomerijs zit er weer bijna op. Nog een week schaatsen en dan mag ik weer een poosje wachten tot het herfstijs. Ik ben goed op weg. Heb goede testuitslagen gefietst en het trainen gaat ook prima!! Nu nog wat sponsoren zoeken voor op mijn pak en lekker trainen.
 

Een Olympische droom in duigen 31-01-2010
Het is voor mij geen voorspoedig seizoen geweest. Ik moest wennen aan een nieuwe (commerciële) ploeg, nieuwe trainers en nieuwe ploeggenoten. Vorig jaar ging ik elke wedstrijd onbevangen en ontspannen in. Ik werd vierde op het WK afstanden, maar daardoor ligt er ineens een andere druk op je, mensen kijken anders naar je…

Bij het NK afstanden merkte ik dat. Ik verwachtte veel van de 500 en 1000 meter - mijn afstanden - en anderen ook. Ik kreeg last van de spanning. Dat is nou net waar ik nog niet zo goed mee om kan gaan. Ik reed slecht. Maar wat gebeurt er daarna… ik ga onbevangen de 1500 meter in en plaats me toch nog voor de World Cups! Niet te geloven!

Dan begint het circus. In Berlijn - de eerste World Cup - opnieuw last van  spanningen. Ik heb het idee dat ik er niet thuis hoor. Hierdoor ga ik met een vervelend gevoel terug naar huis om de World Cup Heerenveen te rijden. Daar rijd ik een 1500 meter. Ik geloof dat ik 2,01 reed…  echt een fiasco. Het is net alsof ik hetzelfde heb als op de 1000 meter bij het NK. De spanning dat ik moet presteren, omdat ik op het NK zo’n goede 1500 meter reed is groot. Ik leg de druk bij mijzelf weer veel te hoog!!
De dag na de 1500 meter zie ik op tv het ongeluk van Marianne. Verschrikkelijk. Je enkel breken is niet niks. Het was al snel duidelijk dat ik de 1000 meter zou rijden voor Marianne. Ik krijg een kans en die grijp ik! Ik word derde en plaats me voor de volgende reeks World Cups. Een heerlijk gevoel. Ik had het idee dat ik er weer was. 

Nu de eerste skate off. Op de 500 meter plaatste ik mij meteen met een goede voorsprong op nummer drie. De 1500 meter was helaas weer hopeloos. Ik stortte in als een gek. M’n benen begon ik na 700 meter al te voelen en dat is niet goed. Dan moet je namelijk nog twee rondes. Nou, ik kan je vertellen dat dat een ramp is. Je benen staan in de fik en je coördinatie wordt steeds minder. Het is alleen maar overleven. Dus geen 1500 meter! Nou vond ik dat niet zo erg. Ik reed in ieder geval mijn afstanden weer: de 500 en de 1000 meter. Wat een lekker gevoel. 

In Calgary, bij de derde World Cup moest ik de 500 meter in de B divisie rijden. Dat ging niet echt lekker. Maar goed, het was een opwarmer voor de 1000 meter die ik tegen Ireen Wust moest rijden. Geen slechte loting. We konden veel aan elkaar hebben. Toch reed ik een slechte race. Ik was nog langzamer dan in Heerenveen. Niet goed dus. Verklaring: Ik was teveel bezig om te winnen van mijn tegenstander en vergat mijn eigen rit. Ik vergat diep en achterop te zitten en kon niet meer goed zijwaarts afzetten. Ik zette teveel naar achteren af. Als je dat doet, steek je erg veel energie in je slag maar krijg je er niks voor terug. Opnieuw een drama. 

In Salt Lake - in de aanloop naar de vierde World Cup - krijg ik droevig nieuws. M’n opa is overleden. Dat moest ik mentaal zien te verwerken. Ik probeerde me zo goed mogelijk te concentreren op het schaatsen, maar m’n gedachten dwaalden vaak af. Toch ging de 500 meter in de B divisie niet slecht. Maar omdat ik weet dat ik er meer uit had kunnen halen, gaf me dat geen goed gevoel.

Op het Aegon Kwalificatie Toernooi (AKT) moest het gebeuren!! Hier kon ik me plaatsen voor de Olympische spelen. En je begrijpt al wel uit mijn verhaal… ook hier was ik zenuwachtig! Niet te geloven. Ik moest in rit zeven tegen Laurine van Riessen. Weer hetzelfde verhaal. Te veel met de tegenstander bezig en niet met mijzelf!! Er kwam een tijd uit die net genoeg was voor een vierde plek en ik moest weer een skate off rijden. Tegen Marianne Timmer en Ireen Wust. Ik had weer niet goed gereden en werd veroordeeld tot skate off twee. Dat was een grote teleurstelling.

Na het AKT ben ik een week van het ijs gegaan en ben ik gaan baanwielrennen. Even een blok hard trainen. Direct aansluitend zijn we vertrokken naar Collalbo voor een trainingskamp als voorbereiding op de skate off. Daar hebben we heerlijk in het zonnetje getraind. De laatste paar dagen wat minder gedaan om m'n vorm weer terug te krijgen voor de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. De laatste kans voor mij om me te plaatsen voor de Olympische spelen.

 Skate off twee vond plaats op 25 januari in Thialf te Heerenveen. ’s Morgens wat ingereden. Dat ging super. Het was fel en ook technisch liep het lekker. Dat gaf me een hoop vertrouwen. Mentaal was ik weer helemaal op en top. Tenminste … dat dacht ik. Ik werd toch weer een beetje zenuwachtig. En wat denk je…?? Het is niet gelukt. De Olympische droom is weg, in een flits. Nou ik heb gejankt! Ik vond mezelf zo’n sufferd. Waarom kon ik niet harder, waarom was ik nou weer zenuwachtig, waarom, waarom, waarom… Ik kon mezelf wel voor m’n kop slaan. Wat was dit een teleurstelling. Ik was er zo dichtbij…. echt een gemiste kans…. Weg droom!!

Maar goed. Na een paar dagen goed de balen er van gehad te hebben, ben ik er weer een beetje boven op. Ik ben weer aan het trainen. En aankomende vrijdag vertrek ik weer naar Collalbo om me daar voor te bereiden op skate off nummer drie!!!!
 

NK Afstanden Heerenveen 31 oktober / 01 november 2009
 Wat een NK ... Poeh Poeh.. Ik denk dat ik nog nooit zo’n NK heb meegemaakt. Alles liep in de soep. De aanloop naar het NK was goed. ik voelde me goed en had er alle vertrouwen in dat ik me wel kon plaatsen. Fout gedacht, want iedereen was in topvorm!!

Hoe kwam dat toch dat ik de 500 en de 1000 gewoon zacht uitgedrukt bagger reed…! ?? Nou ik kan je vertellen, dat wat ik technisch afgelopen week allemaal goed deed, kwam er niet uit tijdens de 500. Ik ben in tijden niet zo zenuwachtig geweest.
En dan de 1000 m: plaats ik me op 6 duizendste niet. Ik kan je vertellen dat een zesde plek dan de zuurste plek is die je kan hebben.
Dan kom het mooiste van alles...de 1500m daar heb ik me wel voor geplaatst.. op een afstand waar ik er niet eens vanuit ging dat ik die überhaupt kon rijden. Ik schaatste daarom met volledige ontspanning en dan zie je wat Bruintjes in een keer kan. Zich plaatsen voor de worldcup 1500m ... grappig niet??

Maar wat ik hier eigenlijk ook mee wil zeggen, het is een mooi leermoment geweest. Je kunt het niet beter leren dan met zo’n wedstrijd,  maar ik had het graag anders gezien. Ik heb er goed van gebaald...
 
Salt Lake en WK Afstanden Vancouver maart 2009
De vlucht richting "Minihopeloos" verliep snel en zonder turbulentie. In Minneapolis moesten we wachten op onze laatste vlucht naar Salt Lake. Pff wat een vlucht ...erg warm en weinig slaap Uiteindelijk met een enorme trek en vreselijk moe met de taxi richting hotel.

De eerste paar dagen had ik 's-morgens een enorme dip. Als ik een bed had gehad, zou ik zo in slaap kunnen vallen. Gelukkig had ik veel te doen: schaatsen, eten en lekker van het zonnetje genieten. Het schaatsen ging eigenlijk meteen goed. Ik hoefde niet echt te wennen aan het ijs. Technisch ging het steeds beter!!! Ik kwam in vorm!! De dag voor de World cup Finale niet eens erg zenuwachtig. Ik reed een snelle steigerung achter Jan Bos om aan de snelheid en druk te wennen. Nog wat startjes gemaakt en met een goed gevoel het ijs af gestapt. ’s Middags lekker gerelaxt, wat op bed gelegen en een filmpje gekeken.

De dag van de wedstrijd met frisse benen en veel zelfvertrouwen opgestaan. Op de 1000 m startte ik buiten. Daar gaat mijn voorkeur naar uit, maar hij ging niet helemaal vlekkeloos. Ik bleef te lang staan. Verder een prima eerste ronde en - waar ik me over verbaasde - weinig verval in de laatste ronde. Ik werd achtste met de tijd van 1.15.12. Dat gaf een goed gevoel.

Zaterdag vlogen we naar Vancouver. Een hoop gedoe met tassen. Het vliegtuig zat vol met schaatsers. Niet alle bagage kon in een keer mee naar Vancouver.
Zondag had ik rustdag en heb ik een vlucht gemaakt met de floatplane over Vancouver. Over de bergen heen gevlogen en de stad en eilandjes gezien. Erg mooi. Vooral de natuur, geweldig!! De rest van de week toegewerkt naar het WK.

Zaterdag de 1000 m. Een beetje zenuwachtig, maar wel een gezonde spanning. Ik zat in rit zes tegen Okazaki. Ik wist dat het een sprinter is en dat ze snel zou openen. Mijn doel was om bij haar te blijven en de tweede bocht onder door te gaan. Na de tweede buitenbocht zat ze nog voor me, maar ik kon goed gebruik maken van haar slipstream en naar haar toe kruipen. De laatste binnenbocht ging goed. Ik kon goed door trappen en finishte met een dijk van een slot ronde in 1:16.80 . SUPER!!!!!.
Maar goed, ik moest nog zes ritten wachten op de uitslag... wat een hel. Uiteindelijk na zes spannende ritten wist ik het: vierde!! Wat een prestatie. Vierde op het WK Afstanden in Vancouver. Ik zeg 'Here I come Vancouver 2010'!!

Nu ga ik lekker genieten van een heerlijke vakantie in de zon op de Canarische eilanden en dan beginnen we 22 april weer met trainen. In een nieuwe ploeg, met nieuwe gezellige mensen. Ik heb er zin in!!!
 

Kamp Collalbo Italië december 2008

Als voorbereiding op het NK Sprint zijn we afgereisd naar het “zonnige” Collalbo. Het schaatsen was even wennen. Het ijs glijd hier zo goed dat het snel te hard gaat. Donderdag morgen begon het te sneeuwen. Er zou minimaal een halve meter sneeuw gaan vallen. Dus je raad het al: het ijs was niet echt goed. Het waren pittige omstandigheden. Ook gisteren sneeuwde het toen we het ijs op moesten. Er werd niet gedweild maar alleen geschraapt. Ik moest inrijden en dan 2×6x60m versnellen. Dat ging goed. Dit ondanks het feit dat de baan onder de sneeuw lag. Ik ging af en toe bijna onderuit omdat m'n schaats vast liep in de sneeuw. ’s Middags hebben we een wandeling door de sneeuw gemaakt. Onwijs gezellig en toch best intensief. We liepen tot onze heupen in de sneeuw... echt geweldig!!

Nu even een rustdag, lekker uitrusten en dan er weer tegen aan: herstelfietsen op de tacx, power endurance (in het elastiek zijwaartse passen en bochtpassen maken), schaatsen, intervaltraining en krachttraining in de garage!! Is weer eens iets anders! haha…

Afgelopen vrijdag hadden we nog een wedstrijd. Ik reed 500m. Mijn tijd - 39,46 - was goed!!! Geeft weer een goed gevoel voor volgende week. Want dan is het NK Sprint. Eens zien wat we daar kunnen laten zien….
 
World Cup Heerenveen 14-11-2008

In Heerenveen de zelfde routine als vorige week in Berlijn. De 500m in de B-groep. Ik was blij met de 5e plek. De leukste afstand - de 1000m - in de A-groep. Zes tiende sneller dan vorige week en net als vorige week op de elfde plek.
Over het algemeen ben ik niet erg tevreden met het weekend. Technisch liep het wel beter dan vorige week, maar ik had gehoopt op meer.

Omdat ik goed wil zijn op het NK Sprint heb ik de World Cups in Azië afgezegd. We zijn nu hard aan het trainen voor het NK en reizen 9 december af naar het Noord-Italiaans stadje Collalbo!!

World Cup Berlijn 7-11-2008

Zo... mijn eerste world cup heb ik gehad. De kop is eraf. Omdat ik vorig seizoen geen goede ranking had in het klassement, startte ik in de 500 B-Groep. Vrijdag had ik mijn eerste 500m. Het tijdstip - 10.10 uur - was wel wat aan de vroege kant maar het ging niet verkeerd. Hoewel... een zesde plek,daar was ik wel wat ontevreden mee… Het had op de kruising technisch beter gekund. De opening - 10.9 -,de laaste bocht en het rechte eind gingen wel prima. Ik raakte daar m'n slagen goed. Mijn eindtijd: 39.5.

 Zaterdag. Een uur eerder aan de start - 9.10 uur -. Ik moet zeggen dat me dit nog steeds niet bevalt zo vroeg. Om 6 uur je bed uit is niet niks. Toch reed ik weer een 39.6. Nu was m'n eerste bocht niet zo goed en de kruising juist wel. Ik had me naar een vijfde plaats gereden. Daarmee niet naar de A-groep volgende week.

Zondag. De 1000m, daar had ik zin in. Ik moest tegen Laurine van Riessen. Ik startte in de binnen baan. Dus dat was gunstig. Ik kon mij de eerste twee bochten goed aan haar optrekken. M'n volle ronde was super. Ik reed een ronde van 28,3. Niks op aan te merken. Tot de 800m ging het prima. Maar daarna weer die man met de vreselijke hamer. Ik was blij dat ik de laatste bocht nog bleef staan. Ik stond daar werkelijk geparkeerd!! Met een 1:18.2 stond ik op een elfde plaats in het world cup klassement en rij in Heerenveen in de A-Groep
 
NK Afstanden Heerenveen 31 okt - 2 nov 2008

De twee 500 meters op vrijdagmiddag gingen super. Ik plaatste me als vijfde voor de world cup. De eerste omloop reed ik in rit tien tegen Annette Gerritsen. Een goede tegenstander waar ik me goed aan kon optrekken. Vooral op de kruising.
Bij de tweede omloop moest ik mijn plaats zien te behouden, dus bij de beste vijf zien te blijven. Ik moest weer snel aan de bak. Ik was net uitgefietst en kon alweer bijna gaan inwerken. Er zat ongeveer een uurtje tussen beide 500 meters. Deze tweede 500 meter ging iets wat te gehaast. Ik was meer bezig om mijn tegenstandster achter na te ”krabbelen” dan dat ik bezig was mijn slag af te maken. Uiteindelijk ging daarom mijn tweede niet beter dan de eerste. Na mijn race moest ik nog één rit afwachten voordat ik zeker was van een worldcup ticket. Het werd ...zeker.

Na mijn race, op naar het hotel om wat te eten en te rusten voor de volgende dag. Daar staat de 1000 meter op het programma!! Ik kreeg ’s avonds de loting te horen. Ik moest in rit vijf tegen Ingeborg Kroon, mijn ploeggenootje. Ik startte buiten. ’s Morgen voor de 1000 meter nog even wat ingereden, steigerungen gedaan en wat startwerk geoefend. Dit ging allemaal lekker en goed. ’s Middags opgewarmd en wel het ijs op om me klaar te maken voor de 1000 meter. Voor mijn gevoel ging het uitstekend. Had een snelle opening van 18.5. In een buiten bocht is dat vrij rap. Daarna mijn volle ronde in 28.5 - ook een goede ronde - en dan hoor je de bel alweer voor de laatste ronde. Ik kwam over de finish met een goede tijd van 1.17.7. ... maar was dit genoeg?? Ik moest nog zes ritten in spanning zitten en dan wist ik of ik ook een world cup ticket op de 1000 meter had behaald. Wat waren die zes ritten zenuwslopend. Het leek alsof het eeuwen duurde. Na rit tien wist ik dat ik al wel een world cup ticket in handen had, maar nu nog de plek…. werd ik 3e ,4e of 5e. Het werd 3e, want ook de laaste rijdsters kwamen niet aan mijn tijd. Ik sprong natuurlijk een gat in de lucht. Het was super. Waar ik vorig jaar nipt vijfde werd, ben ik nu derde en heb ik ook nog eens 2 tickets. Ik zeg: op naar Berlijn en eens zien wat ik daar voor iets moois kan laten zien…!!"